Aşılı Ağaçlar

sürgünde aşktan

aklı çıkan adamların

adıdır karanfil

boş trenlerde

gece düşünür onlar

odalarda ölüm

senin gözlerin

deniz ister bilirim

kesmez su

ya yağmur bu gün

sizin içinse

zerdali dalları

ıhlamur ağacıyla

ağlaştığımız

günebakanlar yok gibi

ölmeden birimiz

ötekine aşılansa bari

olmaz mı sevgilim