Aşk Beni Yalnız Bırak

Aşk beni yalnız bırak

Çocukluğum senindir, gençliğim

Fidan gibi şekerpare bakışlı kadın

Kılıfını yitirmiş çok parlak kılıca benzer suratın

Erkek gözü hiç görmedin bu güne kadar

Anladım ki, orospu değildir adın.

Kör erkeğin ölüm tanrıçası sen olmalısın.

Bundan sonraki hayatımı çiz

Seni bana çeken nedir böyle yerçekimimi

Yok, ayrı bir materyal olmalı

Yalı kavağına dürten it anlatıyor

Başımı kaldırmaya cesaretim yetmiyor

Hayal ediyorum tanrının en güzel yaratığını

ötesine yol gitmiyor..

Dürtüler ve tortular yorgun başımda

Bilmem ki dönme dolap beygiri gibiyim

Aklım yokuş, gördüklerim aşk telaşında

Yarı moloz, yarı kütük, tam sarhoş

Oysa biz aşkı ne zorlarda kaderle büyüttük.

Kader tanrıyla helalleşme vaktin geldi artık

Kaderimi koca denizde boğmuştum zaten

Şimdi kadersiz yaşamak ülke sorunu değil

Seninki yalama taşı aramak, benim ki anamı aramak

Aşk, ne olursun

Beni yalnız bırak

Kadın kokusundan, şeytan pususundan ırak.

Şimdi güneş öyle doğuyor

Doğu batı arasında, kadın ve erkek arasında

Kabak; yada merak

Güneş boğuluyor

Aşk, beni denizinde boğarken adam gibi boğ

Yalnız bırak, bende tümör var

Kovarken sorma bana... adam gibi kov...

Yara oluyor her dokunduğun yer

Sofiyanın kardolabında inler ruhum

kurumu kuru boşalıyor kadavramdan ter

Kadınlaştı orman

Bir rüya görmüşüm

Ben bu gün meğer.