Aşk Can Çekişiyor

Bir çift koldüğmesi kadar yalnızız .

Ve falaka sancısı her adımımız

Uzaklaştıkça birbirimizden

Mecazi ölümler tabutuna uzanıyoruz...

Hiç gitmediğimiz kadar uzak mutlulukların

Henüz yola düşmemiş yolcuları ,

Tohumu toprağa inmemiş

Menekşe kokusuyuz , açmadan soluyoruz.

Kasırga uğramamışken ince dala

Kökümüzden yıkılıyoruz .

Sonsuzluğa ayarlı pusula elde

Yok oluşa koşuyoruz , kayboluyoruz .

İnceden kırağı çalmış ki kalbimizi

Acıdan ölme vakitlerinde

İnce ince sızlıyoruz .

Tuz basılı yaralarımızı görmezden geliyoruz .

İrem bahçelerinde solup

Cehennemde yalın ayak geziyoruz

Aşk can çekişiyor , biz ölüyoruz.

Asıl trajik yanı ; farkına bile varmıyoruz ...