Aşk Çeker Gider
kanıyor yüreğimde sevdan ar*
hazan olur bulutlar..
hüzün yağar...
çilesini süren eski zamanlar
deniz susar;
kıyıda zaman sayar dalgalar
ve yalnızlığa ağlayan kayalar
çok uzağa düşerken yıldızlar
gök, yüzünü örter;
utancında yakamoz
ay çeker gider...
daha yaşanacak günlerimiz var
ömrümüz umutları adımlar
mutlu bir dünyada yarınlar
düşlerin büyüsünde duygular,
mavi masal bahçesiydi
hayalden daha öte güzeldi
ağlasak yağmur bize küserdi
ve çocuklar çağlayandı
gün biter
ırmak yiter
sevdalar çeker gider...
anlarız
acıyla kırılır aynada tebessümler
anılar iz ki
silinse de duygular yürekleri mühürler
biliriz
yüreğimiz ayrı dünyalarda sürgünler
bilir iz ki
bu yolda ölümüne zor günler
iz kalır
çise değil
gözyaşı akar gider...
avuçlarımızı yalar eski bir yel;
içimiz haykırsa da,
susarız avaz avaz
kalbimiz çığlığımız
kendimizi dinleriz biraz.
..."gülen az, gülen az
...ağlayan çok gülen az"
türküler ki dilimiz, anlarız
saz susar
türkü biter
gül çeker gider...
şarkılarda
bir başka deniz gezeriz,
fırtınadan şikayet etmeyiz;
limansız, rotasız ve kaptansız
ufka giden dönülmez gemideyiz
ölüme ayarlı saatlerimiz
son menzile yakınız
ve yalnızız
söz biter
şiir ölür
aşk çeker gider...
(*ar: Lazca da: bir, tek)