Aşk Günahını Karıştırır Özlemle

Efkârım göçükte, sokaklarda isimsizlik

Gövdemin kasnağıyla oynuyor çocuklar

Karşı tepede suyu kesilmiş bir değirmen

Karanlıklar milini çekiyor gözlerime

Antik bir düşünüşte yalnız ruhum

Hayat kaygılı bir muamma sahnesi

Arama beni usumun bulanıklığında

Efkâr çekiyorum yorgun ciğerlerime

Gövdemin kasnağına üşüşüyor arılar

Eski zaman çalgıcıları taşısın gövdemi

Kıyısı talanlanmış bir aşkın bestesiyle

Takvimlerde hırpalanmış umutlar

Sabıkasız düşünüşlerdedir kaydım

Hücremin sol göğsünde sevda ağrım

Aşk, gün/ah/ını /kar/ıştırır özlemle

Kaybedilmiş anların yakasında kir

An iki kişilik bir umudun penceresinde

Bedeli ödenmiş mutluluk pozunda

Ellerimde yokluğun, sana üşüyorum

Yüzyıllık bir yakarı dudağımdaki uçuk

Sarılmasız düş/ünüş/lerle seni düşünüyorum