Aşk Güvercini

Güvercin

uçtu ocağından yurdundan

helalleşti dost akranına

pusulasız çırptı kanatlarını günlerce

rotasız uzaga ve yüksege

ölmek gibi bir kurtulluş ugruna

güvercin

onurluydu erdemliydi

saftı dostu fıratı üzre

mahsundu günahsız ah mak çile ve kahır doluydu

ve aşkıda tükenmişti.

yorgun güvercin kartallar diyarından bulmuştu kendini

aradığıda buydu ya

acımadılar misafir demediler pençelediler parçaladılar

uçurtular tüylerini özgürce

ah işte benim o tüyleri yokunana

ruhu alınıp hunharca parçalanan

dagılsın yer yüzüne bellki

belki bulur bir gün insanoglu

belkide yeşerir tüm sevgiler ve kanatlanır tüm aşklar.