Aşk Hüsn'ü Zandı

Sonsuzluğun bir noktasında anılan bir şey değildim.
Benim öyküm böyle başladı.
Gün ikindi başlar,
Tan akşam ağarırdı.
Hızlı dönerdi feleğin çarkı,
O zamanlar diyorum ya, zaman bir andı;
Gözlerinden ışık henüz süzülmüşken
Durdu dünya.
Dündü, hiç geçmedi.
O zamanlar henüz üzüm yaratılmamıştı
Ama ben sarhoştum.
Cehennem henüz kurulmamıştı,
Zebani elinde bir hoştum ...
Aşk dedi biri, ötekine bakarak.
At dedi diğeri ateşi yaklaştırarak.
O zamanlar diyorum ya, zaman bir andı;
Sandım ki kainat benimle yandı.
Küllendim sonra,
Toz pembe hayaller hepten yalandı.

Ey Sevgili !
Sanırım aşk bir hüsn-ü zandı ...

-Hep Yarım Kalacaksın-