Aşk-ı Siyah

Aşk-ı siyah

yağmur ağlar ben susarım

tozlu yollarda yürüyen aşka inat

ıslanır sevdalarım

bozkırda bir ağacım, dallarına kuş konmamış

duldasına sığındığım, gölgemde o adam

kabzası elimde iki ucu keskin

kınsız kılıçsın sen

noktasız virgülsüz okuyanı çıldırtan

efsunlu yazısın sen

küçücüktü avcumda, bıraktım dağ oldu

güneştim,

kapattı gözlerini buz oldum

gecemde gündüzümde gözyaşları düştü gülüşüme

ikiye böldüm yüreğimi

bir yanda dünya, bir yanda o adam

sırsız bir testisin su sızdıran

çekilsen yolumdan, kırılmadan

göğüs kafesinde bir kuş tutsak

fikri hür adamın, saçlarında ellerim

git, zaten hiç olmadın ki

git, o adamdı derim

endamına asılır arafta beklerim

üfle güneş sönsün diyen sevgiliyi,

soyan el kadar sabırsız

sıcağı yakan soğuğu donduran

çöl kadar kararsız

her gece sevişip sabah yok olan

yakamozlar kadar

hayırsızsın sen

Ben yokum, kimsen yok

Bir hayalimi, bir geceyi öp

Korkmasın diye,

Sabaha kadar koynunda uyut

Sakla beni, sakladığın yerde unut..

bir dağsın sanmıştım

kum gibi ellerimden kayansın

beni bırak, kendinden cayansın

aynada sır, aleme ayansın

simsiyah yüreğimde

bembeyaz bi yalansın sen

simsiyah