Aşk İşkencesi

Sus konuşma artık

Bu sesleniş bizi gözyaşları içinde boğar

Yıpratma kendini bu kadar

Ne söylesek bir tesiri yok nasıl olsa

Kelimeleri harcamayalım bu harap meseleye

Eski bir şarap şişesi gibi şimdi yalnızlığım

Yere yığılı yatan bir şaşal gibi eriyor yüreğim

Yorgun çok harap bu aşk denen illet

Bir bırakmıyor beni, ah bir bırakmıyor beni

Sarmış sarmalamış boğuyor gençliğimi

Susalım konuşmayalım ne olur artık

Ne kadar zalimce bu gönül işkencesi

Varalım artık nizama, çekilelim bu kadar nefes yeter

Bir ağaç gövdesi, bir kefen gibi

Saralım sarmayalım toprağa gel gel ikimizi...

Sedat BAHÇACIOĞLU

01.05.2012 18.15