Aşk-istanbul

ah istanbul kaç bulut terk etti şehrinin üstünü

onlar gittikten sonra anladın, hepsi birer gölge idi

sen için ağlasalar bile nafile... kalmaya gelemezlerdi

ah istanbul kaç insan gömdün şehrinin kalbine

onlar öldükten sonra anladın, hepsi birer fani idi

sen için yaşasalar bile nafile... sana sahip değillerdi

ah istanbul anadan doğma yalnızsın işte

insanlığın toprak diye dünyaya savrulmuş halisin

iki kıtayı bir birine bağlarken onları ayırmışsın

ah istanbul ne kadar günahkar olsan bile

yağmuruna, rüzgarına, bozbulanık sularına

beni bir gün kalbine gömsen nafile... sana aşığım işte...

ıx.vıı.x