Aşk Körü

aşk körüydü o

gözü görmezdi hiç bir şeyi

tek düşüncesi yardı

kar, zarar umrunda değildi

bir sevdiceği vardı,

üzüm karası gözleriyle,

iç burkuluşlarından lal olurdu dilleri

yüreği kıpır kıpır yerinde durmaz atardı

dünyaları verseler ona,

kara sevdasına yürekten tutkulu

bir tek saç teline kurban olurdu

aşk körüydü o

gözü başka bir şey görmezdi

ne dünya malı,mülkü

ne de hiç bir şey ona vız gelirdi

aşıktı seviyordu candan, yürekten

damarında dolaşan kan gibiydi sevdası

elle tutulup gözle görülmezdi belki ama

iç yakardı sevdası kendisinden öte cihanda

bilmem kaç asırlar öncesi Aslı ile Kerem

ya da Tahir ile Zühreden öte bir başka sevda

kara sevda dediklerinden hani yana yakıla

yanık bir türkü tadında süregelen

gözleri ise üzüm karası...