Aşk Mevsimi

öyle yavandır ki aşk mevsimi

o ilk günleri bırakıp geride

şimdileri koymuştur önümüze

şimdiki kirden bulanmış günleri

ne bir yaprak düşü verdi sonbaharda

ne de bir çiçek açtı ilbaharda

kurt kuzuya aşık olmadı bu bayırda

ne olmuştu da dünya değişi vermişti bir anda

her şey bir anda tepetaklak oluvermişti

aşk denen bu oyunda

sonu yoktu bu oyunun

ortası da, başı da

nasıl başlarsan, öyle sürmez

aşk denen melet burada

tatlandırır insanın ağzını bir kere

sonra da zehir olduğunu belli eder

panzehiri yoktur aşkın bedende

zehirlendin mi

kıvrıla kıvrıla verirsin son kelimelerini dünyaya

son sözlerini söylersin yanındaki gül bağına:

" tut ellerimden bırakma beni "

ne bir tutan olur elinden

ne de bir gelen olur peşinden

son görevdir

önce ailene sabırlar dilenir

Sonra da Fatihalar yükselir kabrinden...