Aşk Ömrünle Bin Yaşadın Yetmez mi Artık

varlığına amenna ey aşk inkara yok imkan

sıcak vuruşları kalbin tam ortasında

yaz kış bahar ve hazan

bazen beyaz bir örtü bazen yemyeşildin

sonra sarı yüzünle gülümsedin

hüzünlü mevsiminde ömrün

ansızın bir irkiliş

hem zamanı hem gözleri farkediş

yüzümüze çizgiler işlemiş zaman

gözlerden fer gitmiş

emanetmiş güzellik

geçiciymiş yiğitlik

tek geçmeyen senmişsin

acı da olsa farkettik

uzun sürdü misafirliğin

biz bıktık biraz senin de yorgun gözlerin

kaldıkça yanacak ikametgâh

iyisi mi sen koyul yoluna

biz el sallayalım her sabah

ziyaretin kısası makbûl malum

geç geldin madem tez kalk

ev bark pek dağıldı yavrum

şimdi beş beden büyüksün tene

düşüren utansın gönlü bu derde

unutma yolun sonu uçurum

sen masum ve mağrur yerinde otur

elbet bir gün senin de sonun olur

toprağa yollayamadı kimseler seni

mecnun'u , ferhat'ı,kerem'i

senden önce vardı ya toprağa hepsi

sen istersen kal ve gönlünce yaşa

ölümle beden ölür amma

inan ki ruhumuzun iki eli yakanda....