Aşk Ve Ayrılık

Yüreğimize çocuksu bir heyecan düştü önce,

Hayatımızı, yeni doğan bir güneşin

O tatlı sıcaklığıyla ısıtıyorduk.

Onun yanında olmadığımız zaman,

Her yer ?gurbet?ti.

Yalnızca yârin sînesini

?Sıla? addediyorduk...

Gözlerimizdeki parıltı, umut saçıyordu.

Sonra yüreğimizde yangınlar,

Sonsuz nârlar çıkmaya başladı.

Koyun koyuna terlemelerin sayısı,

Gün-be-gün artmaya başlamıştı.

Buluşma yerlerinde vuslat ânını,

Kalbimizin o telaşlı atışlarıyla

Muhasebe ediyorduk.

Sonra, o geldiğinde,

Sanki ?her şey? onunla birlikte geliyordu...

Hâlâ ellerim titrer,

O ellerini ilk defa ve usulca

Elimin içine aldığım günü yâd edince.

Hâlâ dudaklarıma bir yangın düşer,

O bal dudaklarını acemice tattığım gün hatırıma gelince...

Sonra mı?

Bir acı poyraz esti, yalnız onu biliyorum.

Şimdi, neden ?beklenmediğimi? düşünsem,

Mahzun, yorgun bir çehreyle

O sisli hatıralara dalıyorum...

Bundan sonrası için yalnız şunu söyleyebilirim:

Gelen bu zemheri ay'ı,

Epey uzun süreceğe benzer...