Aşk ve Dünyevî
ne güzel 'şeysin' sen aşk
giderken
yolsuz irtifasız şeylerin bilinmezinde
çare'milimlerinde mesafesiz
kazanan yine sen'sesin
yani
biz'sin sen aşk-
gidemezsin-dönerken
gerek yok deme bunca imlere noktalı tirelere
tırnak içi kelimelere
ihtiyacım var en az senin kadar
adınla anılan insancı ânlara düşmeye
sevgilerimle börtü böceğe kuşlara
yabani çiçeklere
içine 'sen' koyup tapınaklar yaptım inançlara kasvet
yüceledim diktiğim ağaçları taştan heykelsileri
mabedin önüne tarzlar yarattım sütunlardan ve -aşk- dedim
sunaklarda yaslı törenlerim ve de şölenlerim'din
mahallemde istihare yatan fakir kızın
ölümü'süzen
mutlu sonuydun
ey aşk
eskimeyen kitapların önsözüne salındın seğirttin bahçe bostanları
fersude dallara asıldın//konmuştun kızl kanatlı keseler içine 'sen' niyetine
ölü vuslat bekçileri uyanmadı intiharlara
senin için çiğnendi şair cesedimin parmak uçları
kavuşamadı
sen'siz d'oldu ebediyet soruları
ve
-Aşk olsun'' diyemedik sana
dünyalık...