Aşk Ve Sürgün Yeri
Adın yazılıdır, bu asi kentin göz boyayan sokaklarında
Sesin duyulur, bu kentin tüm sessiz çığlıklarında
Yüzünün resmedilen halidir bu şehir bu dünyada
Aşkınla adım atarken, seninle yaşamak bu şehirde bambaşka.
Senin gibi mavidir rengi ve senin gibi derin bakışları
Senin gibi ısıtır güneşi, göz kamaştırır cıvıl cıvıl ışıkları
Gözünü kararttırır yolcusuna, acımadan içine alır aşığını
Bir gün canına can katsa, bir yılda bin yıl gibi kanatır sonsuz hasreti.
Denizin en çok yakıştığı, egenin incisi bu topraklarda
Baharda aşıklar bir yanar bir de söner adeta
Güneşin ve bembeyaz bulutların altında rüzgarla
Bazen dans eder aşıklar gülerek, bazen yas tutarlar ağlaya ağlaya
Yutar biçare aşıkları, bezdirir canından bu şehir, yine de sevilir
Gelip gören en zalimin bile gönlünün tahtına yerleşir
Bir daha dönmesen de bu şehre, hep akılda bir yerlerdedir.
İzmir sendir, sen İzmir'sindir, bende ikisi de vazgeçilmezdir
Gündüzler başkadır bu şehirde, geceler hele bambaşka
Hep yalnız kalır bir gün aşıklar, bu koca kalabalığın ortasında
İzmir'se acımaz güzünden akan yaşlara, döner gider bakmaz ardına
Binlerce sevdaya mezar olur da, akar gözünden yalnızca bir damla.
Kolay değildir asla bu şehirde gönlünce yaşamak
Benzemez hiç bir şehre, kaderidir çünkü güzel olmak
Kolay değildir elbet, tıpki İzmir gibi , seni de sevmek
Güzelliğin uğruna, imkansızlığında da seni severek kalabilmek.
Aşk sensin ey sevgili , İzmir aşkın başkenti, benim kalbimin sensizlikteki sürgün yeri...