Aşka Küskün Yüreğim
İçimde öyle bir öfkeye dönüştü ki bu sevda
Yaktım gemileri ben de en sonunda
Her kelimeye meydan okuyorum
Daha duymadan
Her doğrultuğun namlunun ucunda anıları görüyorum
Daha seni görmeden
Bak yine de deli cesaretiyle karşında duruyorum
İntiharımı ben senden kendim böyle diliyorum
Delilik işte deyip kendime kıs kıs gülüyorum
Çünkü
Bu sevdanın kazanan kahramanı,
Kudretli fatihi sen
Bu sevdanın kaybeden mağlubu,
Biçare esiri ben
Kara sevdamın başına gelen bu muhakkak son ezelim
Sonsuz hasretken gerçek sevdalara yüreğim
Kapattın kapılarımı sen, sahte sevdalara bile, neyleyim ?
Artık aşka küstü, gerçekten sevemez yüreğim
Olamadım dilediğin gibi, affet
Olamadım ne arkadaş ne dost ne de sevda
Olamadım dediğin gibi adam, affet
Ne oldum ben her şeyin sonunda ?
Tam olarak hayata değil aslında
Ama . Mağlubum ebediyen ben bu derin, kara sevdalara
Boş ver. Olsun, hayatı öğrendim ben bu kara sevdayla
Mağlumu olsam da ne çıkar artık ? Yüreğim geçmiş ola
Düşmeden kalkmayı öğrenemiyoruz ne de olsa...