Askere Mektup

Gözlerden düşen damlalar çoğaldıkça

Sıla sevgili gelince akla

Bir de ana vardır ki unutulmaz asla

O an sıkıntılar basar hani ya

Ama gün sayılıdır

Geçer gider bir birini kovaladıkça

An gelir tek bir satır düşmez kalemden kağıta

İşte o an yıkılır bütün dünya başa

Hasret doğaldır gözler doldukça

Hele gece olunca tek başınaysan karanlıkta

Tekmil vermelerin yumrukları çoğalır ay ışığında

Düşündükçe patlar şamar gibi suratına

O an naralar sessiz kavisler çizer kulağında

İsyan yakındır fırtına başlar yüreğinde

Şimdi sıkı tut kendini

İhanet ve nefret sevgi ise inkar

Sakın bunlardan kendini

Aklına takma

Bırak nizamiye kapısında

Soy beynini oracıkta

Çıplak girmesine izin ver

Bedenin kalsın yanında

Gir içeri

Aslanlar gibi sen de bitir görevini

Ben bırakmam seni

Küçüklüğündeki gibi hep yanında