Aşkı Çaldım Hünkârım

Günahsız bir sabiden aşkı çaldım hünkârım

Boynum kıldan incedir, neye yarar inkârım

Pişmanlık, yüreğime kurşun gibi düşüyor

Düşüm ayazda çıplak, yaprak gibi üşüyor

Gündüzün nur yüzüne dönüp bakamıyorum

Gecenin karşısına bir kez çıkamıyorum

Dilim lâl, gözüm âmâ, kulağım sükut, sağır

Başım gövdem üstünde vebalim kadar ağır

Ettiğim eziyetten inan utanıyorum

Vicdanımın sesini bir tek ben tanıyorum

Ben ki solan gülleri, incitmeden severdim

O asil kardelene nasıl da hüzün verdim

Oysaki çok sevmişti, oysa ruhuma eşti

Babam kadar gökyüzü, annem kadar güneşti

Deniz gibi, dağ gibi, toprak gibi kokardı

Gözlerimin içine yıldız yıldız bakardı

Kelebek kadar narin, serçe kadar ürkekti

Biraz kaşımı çatsam, sanki can verecekti

Şimdi hangi yanıma sarılıp ağlayayım

Hangi kırık dalıma umutlar bağlayayım

Mevsimler dargın artık semtime uğramazlar

Yalvarsam da nafile fayda etmez niyazlar

Her cezaya razıyım çağır, divan kurulsun

Bu sevdanın hesabı teker teker sorulsun

İstersen zindanlarda asırlar boyu sakla

İstersen sök kalbimi beni bu dertten akla

Günahsız bir sabiden aşkı çaldım hünkârım

Boynum kıldan incedir neye yarar inkârım.

S.U.

17.01.2011