Aşkın Ihanetiymiş Ayrılık

// ayrılığı kolay mı sanıyorsun?

kalmasını beceremedin..bari gitmesini bil... //

ayrılık.. zamansız ölüm gibi

anlamsız cümlelerde boğuşan...

sessiz köşelerde ki çığlıkmış..

kimi sokak aralarının

kimi uçan kuşların

kimi hırçın dalgaların şahitlik ettiği hazan...

uzadıkça giden .. aşkınsa hiç bitmediğiymiş

şimdi ne şarkılar anıyor seni

ne de köşe başları...

oysa ki gözlerinin rengindeymiş ayrılık

şiirlerimin dizelerinde..

olmayan sabahın gecesiymiş

bitmek bilmeyen yokuşmuş ..

yürekler de lal olmuş dil..

gözler de dumansız ateşmiş ayrılık..

her mevsimin bir başka aldattığı

koyu bir karanlığın busesiymiş ayrılık

sen de istemezdin değil mi?

böyle apansız..

sen doyamadığım ..

kavuşmadan kaybettiğim sevgili..

ben de yaslandım yalnızlığın duvarına

yüreğinin sıcaklığını yitirdim gözyaşlarımda

ve ayrılık;

parmaklarımızın birbirine ilk değişinde

gözlerimizin ilk birbirine dokunuşunda başlamıştı oysa...

bitti..ve anılarım dün gibi çöktüler yaşlarıma...

şimdi sen değil ayrılık tutuyor ellerimden

şimdi sen değil yalnızlık sarıyor bedenimi

ve...dudaklarımdan süzülüyor karanlık

oysa ne zor şeymiş şu ayrılık be sevgili..

ne zormuş...

anladım ki..

tüm sözlerin tükendiği

aşkın ihanetiymiş 'AYRILIK'..