Aşk'ın Sen Hali

Geceye uyanır hayallerim sensiz..

Aklım kilitlenir biraz önce gördüğüm senli rüyaya..

Sanki mesafeleri suratıma çarpar gibi

Belli belirsizdi yüzün..

Sen, düşümde bile uzaktın...

Doğarken güneş üzerime henüz sana değmemişken

Gözlerim dokunur nuruna belki sana değer diye...

Alaşağı ederken sensizliği sözlerim

Durup dururken düğümlenir mesafeler boğazımda...

Sen, gündoğumlarımda bile uzaktın...

Apansız üzerime çöreklenen bir bulutun

Yoğun karartısı gibi sessizliğin...

Susma...

Birşey söyle...

Boğuyor beni bu karanlık...

Rüzgara karışır nefesim seni sevdiğimi söylerken...

...ve yine mesafeler;

Bazen koca bir duvar

Bazen kocaman bir dağ gibi...

Es hırçın rüzgar...

Öyle hırçınlaş ki;

Yık duvarları, devir dağları...

Sen, seni sevdiğimi söylerken bile uzaktın...

Susulurken taşları parçalayan sözler

Ben kayıp gidiyordum avuçlarından...

Kaybolup gitmemin adıydı susup kalışın...

Gürültü yapmak istiyordum

Gülüyordu mesafeler...

Sen, gülerken bile uzaktın...

Yol alırken ruhum bedenine,

Bedenim yorulur ruhunun labirentinde...

Hayalin gelirken gözlerime

Savuruyorum ellerimi boşlukta

Belki yakalarım seni...

Belki dokunurum...

Somut hali yetmezmiş gibi

Soyutlaşır mesafeler susup kalışınla...

Sen, susup kalırken bile uzaktın...

Sözlükte adı geçen aşk'ın

Sen halini barındıran cümleler kurasım vardı...

Mesela;

Kalbim fırlamalı yerinden söylerken sevdiğimi

Çok güzelsin dediğimde

Melekler kıskanmalı içtenliğimi...

Kopuk kopuk şiirler yazasım var

Her dizede bambaşka bir sen bulduğum,

Mesafelerin adının hasret olduğu...

Sen, özlerken de uzaktın...