Aşksiz Bir Dünyanin Göçebe Yikintilari
Bir ara vermeliyim şu kalbimin aşk feryadına.
Sevinçli olduğunda şahitlik ettim çığlıklarına.
Hüzünlü olduğunda belki şahitlik etmemi istemeyecek.
Çünkü senin veremediğin sevgiden dolayı çok acı çekicek.
Hergün boş kağıtlara seni dolduruyorum.
Seni yazıyorum şiirlerimde seni anlatıyorum.
Belki senin göremediğin o hayali.
Ben çok uzaklarda yaşıyorum.
Deli divane olmuşum çöl misali.
Misallerde kayboldum oldum bir mecnun-i.
Yanıyorum ateşlerde kor gibi,alev gibi.
Bu kalp hergün senin için atıyor unutma be sevgili.
Sevgi,aşk nedir bilmek istiyorum.
Ama beyan-i hale curet dilim varmaz.
Ben bir garip aşk-ı mechur olmuşum.
Feryadı efgan içinde kaybolmuşum.
Bir garip yolcuyum şu ızdıraplı yollarda.
Sesim çıkmıyor avaz avaz bağırsamda.
Heryer sessiz,heryer karanlık iken.
Atlamak istiyorum çığlıklı uçurumlarda.
Bu şehirde sensiz sıcaklar bile soğuk oluyor.
Çocuk sesleri kulağıma fısıltı gibi geliyor.
Dokunduğum heryer alev gibi yanıyor.
Biliyorum ölüm beni çağırıyor...