Ateş Bekle Beni

Desene;

masadan kaçtın yine sessizce.

Ve yine yaşamın şişirilmiş hesabını ödemek bana kaldı.

Tüm hesaplarını bir bir döküyorum eteğimden.

Her bir adımım cehenneme daha yakın şimdi.

Günaha sıyrılmış paçalarımdan sen akıyorsun.

Yüreğimin taş kesmiş yanına iliştirdiğim senin resmin.

Merhametimin denizinde boğulurken,

bir sana mı bu acınası merhametsizliğim?

O halde ben;

bir katil sıfatıyla senin gölgende her gün yeniden öleceğim!

Ateş!

Bekle beni!

Günahlarımızın çarpım tablosundan çıkacak sonuçla harlandır iki kişilik cehennemimizi!