Ateş Dağı/Eriyip Giden

aşağıda

asfalttan hızla akıp giden

şehirlerarası otobüslerin

yalnızlığına ekleniyorum

yine de ateş dağıyla öpüşmemi

engelleyemiyor hiç kimse

şu karşımda ürkünçlüğüyle

bulutları delerek yükselen büyük dağ

şahit olabilir mi yaşadığım her şeye

yarım türkçe bir türküyle eriyip giden

ve savrulan o çocuk gülüşleri

anlatabilir mi

dudaklarımdaki ıslığın anlamını

zaman

kör bir çingenedir artık

arsızca saldırır üzerime

imla hatası bol bir yazıyım o duvarda

tehlikeliyim

kaldırıp atarlar bir gün beni de

ama

suskunluğa inat

aşağıda

yalnızlığım gibi uzayıp giden şu asfaltta

durmadan kaybolan otobüslerin

çığlığıyımdır artık

kar etmez dizlerime zincirler

ayağa kalktığım

her yerde