Ateş Mermiden Önce Terk Eder Aşkın Namlusunu

Sözcüklerini terk etti şehir

Asi bir bakıştı sevgilisi

Yetersiz bir akşamüstünden artan

Tutup kendi yüzünü bıraktı gözleri

Akmasını unutmamıştı

Aksine gururla vuruyordu kayalara köpüklerini

Marş kıvamındaydık

Bu çoğul zamanlı kafiyeleri

Sen Petersburgtan çalmıştık

Taşınmazlarımızı bırakıp bir ıslık bölüştük yahudi rehincinin önünde

Kar vardı

Son yazdı

Aç kalmıştık

Bir kuşun tüylerini yağmurda kurutması gelirdi aklınıza

Onu şiir okurken görebilseydiniz

Siz bayrak diye alanlara taşıdınız o sözcükleri

Aşk diye biz çok önceden yaşamıştık

Ve biliyor musun

Su kanamaz ne kadar yorgun ağladığını görse de bir sevincin

Ve en önemlisi

-Şimdi dikkat et buraya-

Ve en önemlisi

Ateş mermiden önce terk eder aşkın namlusunu