Ateşe Düşen Şiir 2

Duyuyorum

yüreğin diplerinden sökülen sesini ey sevgili

Dillendiremediğim şiirler

Falların söylenemeyen yerlerinde saklı!

Diyoru m ki

Kül rengine sarılsa günlerin en alıngan saatleri

Karanlığın yemini ipeğinden düşer

görünmez ışıklar vurur sonra

sayıklamalarına düştüğüm

o tılsımlı gözlerin

nasıl da örtülür üstüme

ya sensizliğin imkansızlıklarını tüketirim siluetinle

ya da kan kusar kendine

bana aşk

kimine yaşam

kimine imtihan

..................yollar!!

Seviyorsam seni

Külüne katmaktan bu yangının kendimi

Ne alıkoyabilir beni

Sen varken!

Kendimi kuşatan çekim ilkesinden

Ve Ateşe düşmüş şiirlerin gerginliğinden

Sen bile kurtaramazken beni

şubat 2010