Ateşe Örülü Çığlığım...

Tanımsız kokun yastığıma yapıştı kaldı

Su sızdırmayan sarılmaların yerini

sonbahar hüznü sardı.

Hissetmedin bile susuşları ve haykırışları.

Binlerce tükeniş içinde çırpınırken ben

Hiç görmedin zaman zehrini yudumladığımı.

Kaybolmalarım boşlukta yankılanırken

İstemsiz yaşanmışlıklar içinde düşüşlerim

Bütün kabuslarda asılı küçülmelerim.

Resmettikçe anlamsızlaşan

İfadenin bütün renkleri siyaha tutsak

Iskaladı sol yanımı, her daim tualimi ıslattı.

Gözlerimi bıraktığım yerde serzenişler dilimde

Sökülmüş bedenimin ateşe örülü çığlığı

Sevdamın çemberinde çoktan daraldı.

Not: ...tütsülenmiş gibi buğulanır gözlerim....