Ateşi Tükenmiş Soğuk Küldeyim

Gözüne yüzüne dursun vefasız

Mecnunu eyledin kızgın çöldeyim

Cefasın çekerim sürdün sefanı

Arayıp sordun mu bak ne haldeyim

Çırpınmak boşuna sonunda sustum

Zehirli şarabın içerek kustum

Gereği düşündüm hayıra ustum

Zamanı gelince tatlı dildeyim

Dalından koparıp koklamam daha

Bülbüle arattın kurakta vaha

Dizginlerim elimde kalkarım şaha

Daha açılmamış gonca güldeyim

Gurbetin sükûtu tak etti cana

Yalvardım turnaya geliyom sana

Uzadı geceler dar gelir bana

Menzile varmamış tozlu yoldayım

Karanlık sokaklar yanmaz ışığı

Üstümde betonlar vermez eşiği

İnsanlar kalaba görmez aşığı

Şafağa ermemiş ıssız ildeyim

Dinlemez kimseyi gözlerim kördür

Kapkara dolanmak ölümden zordur

Sebep-i gerçeğim güneşten kordur

Gözlerim dağlayan kızgın mildeyim

Kabarmış dalgalar çarpar tenime

Yakamoz ışıldar benim neyime

Gelgitler başlıyor bense denize

Ummanda savrulan yorgun saldayım

Hissetsen değilim sevdiğim ırak

Eserim havada değilim kurak

Kestane saçların istemez tarak

Saçların okşayan ılık yeldeyim

Gözümden yağdıkça kabarır gelir

Kayayı toprağı aparır gelir

Durulmaz yatağı bağırır gelir

Köpürüp bulanan coşkun seldeyim

Notası tutmayan perdesi bozuk

Sapından kanıyor her yanı çizik

Vuramam mızrabı bana da yazık

Akordu bozulan gevşek teldeyim

Ozan Şehzadedir yanıp kavrulan

Virane şiirleri yazıp savrulan

Gamzene mezarım kazıp devrilen

Ateşi tükenmiş soğuk küldeyim