Ateşin Yüzü

düştüm bu dünyanın derdine düştüm

kendi ellerimle ateşi deştim

bu nasıl yangındır inan ki şaştım

külüne beleyip savurdu beni

tutmak istedikçe yaktı elimi

yüküm ağırlaştı büktü belimi

geçer dedikleri bir söz gelimi

Ateş-i narında kavurdu beni

gelip geçti yıllar baharlı kışlı

unuttum gülmeyi gözlerim yaşlı

sevdanın yolları dikenli taşlı

menzile varmadan çevirdi beni

gönlümün gözünde dünyaya yeğdim

nefsime aldanıp göklere değdim

başa çıkamadım başımı eğdim

kökümden ayırıp devirdi beni

kurtoğlu sıcaktır ateşin yüzü

baharı görmeden getirdin güzü

doğarken vermişim ölüme sözü

görünmeyen bir el evirdi beni