Avlu

Nasıl da kuşkuluydu

Irmağa düştü yüzü

kaçırılan güzel günlerin

esrik gitti peşinden

İrin doluydu ve kirliydi

anımsamanın verdiği acı

kendi evine hapsetti o da

kuvvetli hafızasını

aşk neydi ?

söz etmeli hüznün yatağında ona

ölü bulmasını aşkı

karşı koydu kendi kazdığı kuyuya

ve eğildi başı artık

babadan yadigar avluya