Avuç İçi Fesleğenlerine

Düş akıyor uzat avuçlarını

Sürme yüzüne

Gözlerinde ki hüzün kaybolur

Korkarım sonra geceleri

Örtmezsen üzerimi

Gözlerinin siyah yorganıyla

Çekme ellerini

Saçlarım

Ellerinin kokusunu özledi

Bir fesleğenin anlık dokunuşlara

Hediyesi gibi

Her gelen

Acısından bir koku düşürmüştü

Avucundaki bin yıllık çizgilere

Sen ne zaman sevsen saçlarımı

Ben aşkın tarihini duyarım

Burnumun direğinde sızlayan

Göğsün yok şimdi

Korkunca sığındığım

Bir çocuk düşkünlüğü yaşıyorum

Uyandığımda

Gözlerin değmemişse sabaha

Ben gecede kalıyorum

Burcu Akkanlı