Avuçlarımdan Yalnızlık Düştü

Bir büyülü fanustu yaşam

Binbir itinayla taşıdım yıllarca

Kırılma korkusu da cabası

Yorgun titrekliğinde kollarımın

Bir gün kaydı ellerimden yuvarlandı

Pramparça hatıralar saçıldı kırık dökük

Peşi sıra şaşkın telaşlardaki avuçlarımdan

Koskocaman bir yalnızlık düştü peşinden

Bir pişmanlık attı nabızlarımda bakakaldım......