Ay Buharlaşır Belki

hayaller yaslanır gecelere,

koyuklarda ürkek,perişan

ve ağlardı gece o hüzünle.

karanlık yosun tutar,

korkular birikirdi basık arka odalarda.

düşler daracık hücremde donar,

yasak sıcaklığım eritirdi düşlerimi.

ne vardı bilmiyorum aklımda...

tebessüm ederek daldığım uykuları

bir masal ateşiyle yakıyordum belki.

çatılmaktan derinleşmiş hayatımı,

parantezlerdeki aşklarımı,

sokağa çıkması yasak tutkularımı,

uyduruk hikayelerdeki kahramanları,

aynılığımda izliyordum belki.

ne vardı bilmiyorum aklımda...

ilk yalanımdaki masumiyetin arzusu

sipere yatmış askerin ürküntüsü

cümlelerde gizli kaçamak bakışların dekoltesi

beni titreten ilk aşkımın gözlerini

korkularımda özlüyordum belki.

şimdi mi ne var aklımda...

gözkapaklarımda dinlenen uykuya

gözlerimin renginde bir karanlıkta

sürgün edilmeye çağrılıyorum hayatına.

uzandım sevgilime

ay buharlaşır belki.