Ay Doğarken

Ay doğarken bir sögüdün arkasında gül yüzünde sisli bir

Esintiyle akşamın göçüşüne hüzün serperek ve yağmurun

Geceye perdeler çekerek beni düşün unutma ay yüzlüm

Ayrılıgın resmini çizdim sarı odalara sevdiğim

Yüregimi soguttum zemberi ayazında sonra uzun uzun

Rüzgarın gülüşünü seyreti çaresizce sevdiğim

Ve gecenin en koyulaştığı yerde ölümü kuçakladim masmavi

Yüregimle sevdiğim ölümü kocakladım bitanem ölümü

Ay yüzlüm bak yine soldu güneş yine akşam oluyor sevdiğim

Ömrümün kadehine sensiz bir gün doluyor sevdiğim sen yoksun diye

Bitanem sen yoksun diye sevdiğim

İnan dertligim kederligim gelmezsen kahrolurum

Yıkılırım sevgilim seni çok seviyorum bana bir günün

Yermı dört saat bir saatın atmış dakika

Bir dakikanın atmış saniye oldugunu ögertildi

Ama sesiz gecen bir saniyenin sonsuzluk kadar uzun

Oldugunu ögretilmedi sevdiğim öğretilmedi bitanem

Öğretimedi ay yüzlüm yaşamamızın

Her anında birlikte olmamız dilegiyle ay yüzlüm

Batık bir gemiymış aşk limanında sevdiğim

Kader bu deyip de avutma beni ayrılık kapımızı çaldi

Sonunda sevdiğim çaldı bitanem çaldı

Senden unutma beni bal dudaklım

Bekleyiş bir özleyiş gönüldeki güzeli bir süsleyiş

Bin bir hisle sevmeli neden o çok sevene unut beklem derler

Oysa seven ümitsiz olsada bekler sevdiğim bekler

Ben senin yaşadıgın gizli bir macerayim anlatılmaz bir roman sana

Sevdiğimİ unutaramaz beni sevdiğim unuturamaz

Kapanmaz bir yarayim sıgındıgın limanlar unuturamaz beni

Ben senin yüreginde en büyük fırtınayım sevdiğim fırtınayım bitanem fırtınayım