Ay ile Ayşin

Hayallerimden kovuldugum bir anda ansızın

karşıma çıkan mucizeydin aklıma sızan.

Bazı duyguların yeniden gün yüzüne kavuşması

gibi gece aydınlığı ışık saçan,

Hepsi bir imtihandır yaraları sararken kabuğunda saklanırım

Sırlarımı paylaştığım

Can kabuğudur bu içimde binbir hevesle

doldurduğum biter diye korktuğum rüyadır

Surlarla çevrilidir üzeri kapalı.

Ellerimin ellerine kenetlenmesidir.

Yalnızlığı geri çeviren kırık hatlardan

Geçerken tüneller den sonraki ilk adımıdır.

Yıldızlara baktığım da gülümserim seni gördüğümü sanıp her yıldız benim.

Ay ile ayşinim ay sensin ben aydan

güç alan ayşinim çok şeyi öğrendiğim pervane gibi etrafında dönerken

dönemcem tutulur sana seninle bütünleşir.

karanlık biterken.

Ay mevsimini görmek için sıraya girer

yıldızlar 12 den önce resimlerden yaptığım kalp şekillerim bulutlara emanettir.

Selam verirdi.bir daha ayrılmamak üzere

söz veririz ilk günü gibi parlar ışığın doğaya

yansıması yüzüme nur saçar

Melekler de ilham alır bu davetten payınadüş en sayen de gök kuşağına

sarılarak uyuyacaktır

Renk cümbüşü danslarını uzaktan seyrettiğimiz ayın gölgesinde Gölgeme eş olan bir ışık parçası bu sadece.

Karanlığı binbir parçaya ayıran milyonlarca

ışık hızından farkıdır ışığına göz kırptigim.

Bel bağladığımız kuşaklardı.

Çocukluğumuz dan kalma

yeniden sıfırdan başlamak içindilek tutan çaputlara.