Ay Işığı ve Sen

Avuçlarımdaki bütün leylakları bıraktım bu gece

Ay ışığına gizledim bütün çiçeklerimi

Yağmurlarla birlikte senin topraklarına yağsın

Ruhum iliklerine kadar işlesin diye

Uzun uzun gökyüzüne baktım sonra

Şarkılar söyledim kendi kendime

Bir efkâr bir efkâr sorma

Şimdi biri bir dokunsa dedim

Uzun uzun bir şeyler anlatsa

O anlattıkça kaybolsam,anlattıkça yok olsam...

Son zamanlarım,zor zamanlarım.

Giderken sağ omuzuna attığın ceket kadar sessiz,çaresiz,anlaşılmaz.

Çünkü ben,

Birilerinin içinde gizlenmiş derin bir sızı olmayı göze alamıyorum

Eminim günahsız değilim ama bu günahtan çok korkuyorum.

Anca,adımlarını sayıyorum karış karış

Hiçbir zaman yaklaşamadığım o uzaklara

Sen onca yol katettin

Ben hala ilk adımda yok oluyorum.

Sadece,

Giderken bana uzattığın o eli tutmadığım için hiç pişman olmuyorum.