Ay Işığım

Ay ışığıydın

Hükmünü sürerdin

Sabaha kadar

Üflesem

Yıldızları söndürebilirdim

Kuş dilini, uygarlık tarihini

Bilirdin

Kum tepelerinden

Vahaları

Ayağına getirebilirdim

Yağmur seliydin

Yağardın gönül haneme

Kızgın olan tüm

Bulutları

Toplayabilirdim

Hasret bırakırdın

Avucumdaki

Çizgilere göre....

Güneşi görmüş kardan

Yürek bırakırdın

Bekle döneceğim

Derdin

İpek kanatdan mavi

Kelebekler ölmeden...

Tüm kozaları örebilirdim

Annesizliği hatırlatırdı

Güvercinler

Yüzümü okurdun kuşluk

Vakitlerinde ki

Hayatı bağışlayabilirdim...