Ay Işığında Ankara

Hasretini yüreğime, hayalini koluma taktım.

Dolaşıyorum ıssız sokaklarında Ankaranın.

Gözümde iki damla göz yaşı, kara olsa da bahtım.

Gece gibi çökse umutlarıma yanlızlık,

Sevdam sen olunca çekmem kahrını buranın.

Doğacak belki güneş, dağıtır karanlığı için için,

Mağrur olsa da yüreğim,

Meydan okur belki hayata,

Ezilmez boyun eğmez ama,

Köle olur sevdası için.

Bugün çok özledim seni,

Hemde olması gerekenden daha da çok belki

Yine yanlızım yine umutlarımla baş başa,

Hüzün çöksede geceme,

Yanımdasın, görüyorum seni,

Ay ışığında yola vuran gölgeni.

Kolumda senin hayalin,

Dolaşıyorum karanlık sokaklarında bu şehrin.

Vururken tenime hasretin her damlası,

Anlatılmaz yaşanır, ay ışığnda Ankara burası.

Bugün gerçekten çok özledim seni

Hemde olması gerekenden daha da çok belki...