Ay Işığında Saklı

şiirden bir ev yaptım ikimize,

dayansın diye,

bilmem kaç şiddetinde sarsıntıya,

temelini imgelerinle attım

Ve biribirine kattım,

özlemi,kavuşmayı,bulup bulup yitirmeyi,

taşısın diye

mecazlarla örtülü çatıyı

duvarları sabırla sıvanmış yapıyı.

Ve serdim tabanına

ezmeğe kıyamayacağın yüreğimi.

Göreceksin mutlak,

kapı yerine sözcükler dizdiğimi,

anahtar yerine gül ektiğimi.

Senin o anahtar,

o anahtar tek

ve onun sende olduğunu

kimse bilmeyecek

nefesim bizi terkedene dek.

MART-2003