Ay Kesiği Bir Şiir

Kaleme kağıda gitmez oldu ellerim

Sözlerim kar etmez oldu içimdeki kendime

Ey benim avare gönlüm böylesine yıkılmamıştın ya

Bu da sana ders olsun

Kimseye bu kadar içten şiir yakmadım ben...

Gerçekle hayallerin arasında sıkışıp kaldım

Yüreğinden tutulmanı bekliyorum öylece

Ay kesiği bir gecede dokun bana sessizce

Elerimde bir umut gözlerimde hayal

Kimseye bu kadar içten şiir yakmadım ben...

Ben ki kendi kaleminde bir şair

Sense benim gözümde büyüttüğüm

Hepsi bundan ibaret işte

Issız bir sevda içinde tek edilmiş bir beden

Ve kimseye bu kadar içten şiir yakmamış ben...