Ay Kız

Gülünce yüzünde güller açardı

Niye ağlar cennet gözlerin Ay kız

Tatlı dilin bana neşe saçardı

Duymaz ki kulağım sözlerin Ay kız

İpek saçlarını tarar okşardım

Yeller mi dağıtır zülüfün Ay kız

Girince odama kokun kokardı

Duvarlar kokusu küflüdür Ay kız

Koşardım evvel sıkıca sarardım

Bağrıma bastım şimdi taşlar Ay kız

Usanmadan bakardım karasına

Dökülür pınarımdan yaşlar Ay kız

Uzanırdık saatlerce kırlara

Buzlar tuttu dağlarda karlar Ay kız

Aşkımıza uçup da cıvıldayan

Göçtüler boş kaldı yuvalar Ay kız

Şehzadem onca türkü yakardın

Bestesi tutmaz oldu sözler Ay kız

Güneşten sonra gece de karardı

Bilsen bu canı nasıl özler Ay kız