Ay Kız

Ay Kız

küçük suskun kız

bıraktı elindeki kalbi yavaşça

bir daha batmasın diye umutları

güneş doğarken

sessizce uzandı sonra

bir martının kanadını düşündü,

bir ufka baktı

ve ayrıldı bu dünyadan

güneş tanrı bıraktı tahtını

gecenin yorgun bekçisine

bir hale belirdi sonra

gecenin ışıklı çehresinde

küçük ay kız

belirdi gökyüzünde

doğanın ardından batanla

sarıldı hem doğana hem hiç batmayana