Ay Zamana Küser

günlerin cebinde buruk yalnızlık

yarınlar firari dünler somurtkan

akşamın hüznüdür tütmeyen baca

kör gözlü gecenin koynunda

zindan

yüzü çizik çizik solgun taraba

viran sabahlara uykusuz bakar

sararan resimde vefa gülüşü

cefadan usanan cam

kızıl kanar

orta direk inler akar gam teri

çürüksü hartama yelden çatırdar

yorgun bakar kara taflan gözleri

sol yana kaykılıp ağlarken

duvar

taşlar haykırışa ezelden sağır

yosun saçlarında sevda nağmesi

yüklenmiş yükünü ağır mı ağır

içilir sofada poyrazın sesi

susayan çatının saygın konuğu

savruk uçuşuyla mahcup yağan

kar

nem düşer aynaya buzlanır umut

ay zamana küser

yürek de

efkâr...

08 Şubat 2006 Arageriş/Tirebolu