Ay Zindanda Tutuklu

An olur kanar yürek.

Sağdıç akşamlar bihaber,

Geceye demir atmış yakamozların

Albenili sinesine,

Fırlatır şuh kahkahalarını.

Ay zindanda tutuklu.

Zifiri karanlığın şavkıyla,

Dönüşsüz nağmelerini salar uzaklara;

Serenadın sükût makamında...

Ten olur yanar yürek.

Tespih taneleri kavrulur sabır çekişlerde.

Parmakların hüzün dokunuşları

Koparır imameyi pamuk ipliği bağlardan.

Ayaklar altında gezer her biri;

Önemsemez, çeker gider sahibi.

Bir başka vurur tene

Yaz mevsiminin acımasız soğuğu.

Buram buram ter damlalarında

Kutup ayazı çatlatır

Devasa umutları.

Ruh olur anar yürek

Baharın nur vuran güllerini...

Bülbülün susuz ey gül!

Sana şiirler haykırmak ister;

Sakla dikenlerini...

Kanar,

Yanar,

Anar yürek.

Sonbaharın hüznünde ıslanmış

Son yeşil yaprak;

Saklamak için kendini,

Bahardan bir gelincik bekler.