Ayağı Kırılmış At

yorgun çıkılıyor yokuş

avlusunda henüz güneşin batmadığı

tatlı bir hayalle oynayan köy çocuğuna

dergiler getirmiş babası

rengarenk şehirlerin gülen çocuklarından

toprak kızıl mı kızıl

ve yeşili başında mutluluklar

nereden bilirdim basit bir şeymiş gibi

yanı başımda kokusunu duyarken

bir gün dağların bana küseceğini

oyuncaklar getirmiş babası

bezgin çocukların diyarından

incitilmiş ve ayağı kırılmış at

bayıra salsam koştursam

sevinir tahta bacakları makara

sırtında eşek yazıyor

karnı beyaz yüzü siyah maskara

kağıtlar kalemler getirmiş babası

okul kokulu çocuklardan

yatağıma koydum atı ve dergileri

o gece dereler tepeler çizdim

masallar anlattım arkadaşlara

unuttum

mavi nerede biter çocuk

yeşil nerede başlar.