Ayak Sesleri

Kanıyor içimdeki gölgenin dizleri

Uçurum kenarında kalmış izleri

Işığı emen ama yansıtmayan

Karanlık bir göl gibi durgun.

Acıyor içimdeki tablonun tonları

Kıvrılmış fetüs gibi

Siyahın üzerine kara çalmış

Tuvalin geceye dökülen saçları.

Susuyor içimdeki ıssızlığın manzarası

Sürüyor göz bebeğimin namlusuna

Işığı soğuracak mutlak renksiz olanı

Sahipsiz bir siyahın üşüyen boşluğu.

Vuruyor içimdeki yankının dilsizliği

Yüreğimin sisli parmak uçlarına

Can kesiği damlıyor avuçlarıma

Sessiz bordosunda kör kahinin.

Kuruyor içimdeki gecenin şafağı

Gözleri kamaştıran bir kızıllıkla

Gün geceyi öldürüp

Penceremdeki gökyüzünü kanatırken;

İçimde

Hiç bir yere gitmeyen

Ayak sesleri..

7.4.2015