Ayakta Ölür

Ezilmişliğini alırken koynuma

Emek kokuyorsa terin

Nasırlıysa ellerin

Acıyı emzirirken sabırla

Ölmek varsa sonunda

Gözlerinde öleyim

Duygulara zincir vurmak niye

An oldu kavgayla seviştim

Acılarla seviştiğim gibi

Avuçlayıp umudu

Yüreğe ektim

Silahı değil

Kalemi omuzladım

Hangi acı

Direngenliğimi yok edebilir ki

Dik duruşlu insanlar azalmışken

Bilmez misin sevgili?

Şairin

Silahıdır kalemi

Bileyip acıya banarken

Yazdıkça çoğalır

Şair dediğin

Diz çökmez

Ayakta ölür