Ayaz

üşürdük ya hani dersaadet akşamlarında

bir cekete iki kol olurduk

avuçlarımız sarılırdı birbirine

ayaz kıskanırdı bizi...

kıskanırdı ayaz

heybetli rüzgarları çağırırdı

rüzgar kanatlarımızdan tutar

savururdu bizi,

şikayet etmezdik

deliye dönerdi ayaz...

vapurların yamaçlarında gezinirdik

martılar bize simit atardı

toplardık kanatlarımızın altında

sultanahmet güvercinleriyle

felekten geceler çalardık...

anlamsız kuyruklara müdahil oluşlarımız vardı

umarsızca

nereye çıkarsa çıksındı

kördüğüm gibiydi avuçlarımız

arasında kaygılarımız ezilirdi

saatleri de askıya alırdık...

sarhoş bi' pusulamız vardı

evin yolunu sormaya utanırdık

ama ölü kaygılarımızı

diriltmezdik hiçbir zaman

avuçlarımız zaten evindeydi...

ayaz kıskanırdı bizi

kıskanırdı üşümeyişimizi

hasetten yanar kavrulurdu

yaz gelirdi sokaklara...

yaz gelirdi

ayrılırdı avuçlarımız

ve sen giderdin...

sen gidince

cekedin bir koluna öksüzlük düşerdi

bir koluna ben düşerdim

üşürdük yaz günü

ayazı sevindirirdik...