Ayben

Gözlerinin detayına kurban olduğum

Kahvenin telvesi gibi bakıyon ayben

Kalbinin dehlizlerinde harman olduğum

Yağmurun ertesi gibi kokuyon ayben

Ferhat'ın Şirin'i misin elma yanaklım

Üzüldüğünü duyarsam gidiyor aklım

Bazen yelkenleri foram bazen yasaklım

Neden çehreni ekşitip yıkıyon ayben

Hasretin dağıttı bak savurdu kum gibi

Nüksetti sancılarım oldum zum gibi

Tüketiyor damla damla sonum mum gibi

Yüzbin derece işliyon yakıyon ayben

Evvel evvelde kaldı be ahirimsin sen

Gönlüme uzayıp giden bir nehirsin sen

Zehir zemberek benim pahzehirim sen

İçime aşk tohumları ekiyon ayben