Aynaya Baktıkça

Tükenmiş tüm zulalar

Mahreminde bir içimlik haram azık kalmış

Küf kokulu

Sür namluya

Gıyabında günahın

İki kaş arası

Ve

Çek kendini

Kurşunla

Boz sabahın bekâretini

Hani doğar ya hep

Bebeğin ten renginde şafak

Sancısı kasıklarında gecenin ardından

Zor

Karanlıktan silkelenmek

Nehirler dökülse omuzlarına

Bulaşmışsa

Hele is karası düşler sabah ezanı zamanına

İki elin kan

Tırnaklarını uzatmışsan

İğdiş edilmiş öykülere,yarasa kadar derin

Ne desem ki

Vay!

Vay ki

Dudaklarımın murdar

Sen kesişen çukurlarına

Kopmuyor

Yüzümden günahım

Aynaya baktıkça

Aynaya baktıkça

Yüzümden düşen bin parça...